หนทางหลุดพ้น แผ่เมตต าให้เขาทุกวัน เพื่อชีวิตเราที่ดีขึ้น

หนทางหลุดพ้น แผ่เมตต าให้เขาทุกวัน เพื่อชีวิตเราที่ดีขึ้น

เคยโ ก ร ธ เคยเ ก ลี ย ดใครจนอย ากเผาพริกเผาเกลือ ส า บแช่งเขาไหม

แต่หากเราทำแบบนั้นใจเราก็ยิ่งเป็นทุ ก ข์ ชีวิตเขาเราก็ยิ่งจะไม่มีความสุข

ทางที่ดีลองแผ่เมตต าให้เขาดีกว่าไหม เผื่อชีวิตเราจะหลุดพ้น

และมีความสุขมากกว่าเดิม

พย าบาทนั้น เป็นศัตรูของเมตต าโดยตรง เห็นได้ง่าย และจัดว่าอยู่ไกล

คือ ห่างจากเมตต ามาก เพราะฉะนั้นเราจงแผ่เมตต าบ่อยๆ

การแผ่เมตต านั้น เราสามารถทำได้ทุกเมื่อ ทุกเวลาที่นึกได้ ทำได้ทุกวัน

และทำบ่อยๆ ก็ยิ่งดีมาก

การแผ่เมตต านั้น มี ๒ ประการด้วยกัน คือ

๑ การแผ่โดยเจาะจง ที่เรียกว่า ‘โอทิสผรณา’

๒ การแผ่โดยไม่เจาะจง ที่เรียกว่า ‘อโนทิสผรณา’ การแผ่โดยเจาะจงนั้น

ส่วน มาก มักจะแผ่ในหมู่ชน ที่มีความรักใคร่ เกี่ยวข้องด้วยกัน เช่น

บิดามารดา แผ่เมตต า เพราะมีความเยื่อใยในบุตร ธิดา หรือบุตรธิดา

มีความเยื่อใย แผ่เมตต า ต่อบิดามารดา

หรือเพื่อนมีเมตต า ต่อเพื่อน อย่ างนี้ เราเรียกว่าแผ่โดยเจาะจง

และการแผ่เมตต า โดยเจาะจงนี้ จะมีผลแรงกว่า การแผ่โดยไม่เจาะจง

เพราะเป็นการเจาะจงบุคคล จิตนั้น พุ่งไปโดยตรง แต่มีผล ไม่กว้างขวาง

เหมือนกับการ แผ่โดยไม่เจาะจง ครูบาอาจารย์ท่านกล่าวไว้ว่า ผู้ที่แผ่เมตต า

ไปยังบุคคลใด บุคคลหนึ่ง ถ้าผู้แผ่มีพลังจิตเพียงพอ

ผู้ที่เราแผ่ เมตต าไป ก็จะได้รับผล

ส่วนการแผ่เมตต า ไปให้ศัตรูหรือผู้ที่คิดไม่ดีกับเรานั้น แผ่ไปได้ย าก

เพราะคน โดยทั่วไปแล้ว ก็ต้องการให้ศัตรู ของตนเองนั้น ฉิบห า ย เดือ ดร้อน

ล่มจม แต่เมื่อมีความปรารถนา โดยเมตต าจิตว่า ‘ขอให้พวกเขา

มีความสุข มีความเจริญ พ้นจากความทุ ก ข์’

จิตมันก็ไม่ไป อาจจะไป แต่เพียงปากว่าอย่ างเดียว แต่จิตมันไม่ไปด้วย

มันยังอาฆาตเคียดแค้นศัตรูอยู่ บางครั้ง ก็เอาเรื่องการต่อสู้ กับศัตรูมาคิดมาฝัน

อย ากจะให้เขาต ายบ้าง ต่อสู้กับเขาบ้าง เพราะจิตนั้น ยังมีความอาฆาต

ยังมีความพย าบาท และมีความเคียดแค้นอยู่

เพราะเหตุนี้ ครูบาอาจารย์ ท่านจึงบอ กอุบายแนะนำว่า ถ้าแผ่ไปแล้ว

จิตเรายังไม่สงบ คือยังไม่ห า ยพย าบาท ยังไม่ห า ยเคียดแค้น

ก็ให้คิดว่า ความโ ก ร ธนั้น ดีอย่ างไรบ้าง ความพย าบาทนั้น

ดีอย่ างไรบ้าง แท้ที่จริงแล้ว ความโ ก ร ธ

หรือความพย าบาทนั้น เป็นไฟเกิดขึ้น ก็เผาตัวเราก่อน

ทำให้เราเดือ ดร้อนวุ่นวายก่อน จึงจะไปเผาผู้อื่น มองให้เห็นโทษ

ของความพย าบาท การแผ่เมตต าจิตของเรา

ก็อาจจะเกิดผลได้ จิตอาจจะอ่อนลงได้

บางที่การไปส า บแ ช่ งเขา บ า ปจะเข้าตัว มีแต่เรา ใ จเราเท่านั้น

ที่มันร้อนรุ่ม ไม่หยุด ไม่จบ ไม่สิ้ นสักที หากรักตัวเองมากพอ

จงหยุดทำร้ า ยตัวเองซ้ำๆ ด้วยการไปส า บ แ ช่ งคนอื่น

การกระทำเขา ก ร ร มก็ของของเขา

วันนี้เขายังไม่ได้รับสักวันเขาก็ต้องได้รับ

ส่วนก ร ร มเรา เราเองก็ต้องชดใช้เหมือนกัน ไม่มีใครหนีพ้น

สิ่งที่เกิดจากการกระทำตัวเองไปได้

เพียงแต่ผู้ใดมีสติเร็วกว่า แก้ไขได้เร็วกว่า หยุดเอาคืน อโหสิก ร ร ม

ให้เร็วกว่า ก ร ร มนั้นก็จะได้จบๆ กันไป

ไม่ต้องมาพบเจอกันอีก ถือว่าเราได้ชดใช้ไปแล้ว

ขอขอบคุณ นานาชวนคิด, ธรรมะเตือนสติ