อย่ าฝากชีวิตที่มีค่าทั้งหมดไว้กับใคร แม้จะรักกัน มากแค่ไหนก็ต าม
การแต่งงานก็คือ การเป็นคนที่อีกฝ่ายฝากชีวิตไว้ด้วยได้ แต่ความจริงไม่มีใครควรฝากชีวิต ฝากความสุขของตัวเองไว้กับคนอื่น คนทุกคนควรพึ่งพาตัวเอง ช่วยตัวเองให้ดีที่สุด ไม่ใช่เอาแต่หวังพึ่งคนอื่นไปหมดทุกเรื่อง แม้แต่คนที่เป็นสามี ภรรย ากันก็ต าม
จริงอยู่ความรักทำให้คนสองคนกล า ยเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน แต่ความรักไม่ใช่การเอาชีวิตฝากไว้ที่อีกคน ไม่ใช่การโยนทุกสิ่งทุกอย่ างให้อีกคนรับผิดชอบโดยไม่ถามความสมัครใจเลยสักคำ ถ้าแบบนั้นไม่ใช่ความรัก แต่เป็นการหาใครสักคน มารับผิดชอบปัญหาที่มันเกิดขึ้น มากกว่า
การไม่ฝากชีวิตไว้ที่ใคร ไม่ได้หมายความว่าพอมีปัญหา มีเรื่องเดือ ดร้อน เราต้องจัดการด้วยตัวคนเดียวหรือพึ่งพาตัวเองเสมอไป ข้อ ดีของความรักมันอยู่ที่ตรงนี้ ตรงที่เวลาเจอปัญหา เรายังมีอีกคนคอยอยู่ข้าง ๆ คอยปรึกษา คอยห่วงใย ให้กำลังใจ จับมือ กันแน่น ๆ แล้วผ่านความย ากลำบากไปด้วยกัน ดังนั้น มีความรักแล้วก็ไม่จำเป็นต้องฝากชีวิตไว้ที่คนรัก
ฝ่ายชายมีเงินหนึ่งแสนห้าหมื่น ผู้หญิงมีเงินหนึ่งแสน ก่อนที่จะแต่งงาน ผู้ชายนำเงินหนึ่งแสนห้าหมื่นไปดาวน์บ้าน ผู้หญิงนำเงินหนึ่งแสนไปตกแต่งบ้าน และซื้อเครื่องใช้ต่างๆ หลังแต่งงาน ผู้ชายผ่อนส่งค่างวดบ้าน สามพันหยวนทุกเดือน เงินเดือนคงเหลือหนึ่งพันหยวน ผู้หญิงเงินเดือนเดือนละสามพันหยวน ชายหญิงทั้งสองใช้ร่วมกัน
สามปีต่อมา ผู้หญิงตั้งครรค์ จากนั้นคลอ ดลูกออ กมา ผู้ชายได้เลื่อนตำแหน่งในหน้าที่การงาน เงินเดือนเพิ่มเป็นเจ็ดพันหยวน ย ามนี้ เด็กต้องการคนดูแล หากจ้างพี่เลี้ยง ต้องจ่ายเดือนละสองพันหยวน ชายและหญิงทั้งสอง ปรึกษาหารือ กัน ตกลงตัดสินใจ ให้ผู้หญิงลาออ กจากงาน เพื่ออยู่ดูแลลูก เช่นนี้แล้ว ผู้หญิงจึงกล า ยเป็นแม่บ้านเต็มตัว
สิบปีต่อมา ผู้ชายประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน รัศมีเปล่งปลั่ง ผู้หญิงคลุกคลีอยู่กับลูก สามี บ้าน ทุกๆวัน ราศีหม่นหมอง ย ามนี้ ผู้ชายรู้สึกว่า ภรรย าตนไม่สามารถพาเข้าสังคมอีกแล้ว สิ่งยั่วยวนภายนอ กก็ ช่างร้อนแรงเย้ายวนใจ สุดท้ายเลยมีภรรย าน้อย
หลังจากภรรย ารู้เรื่องเข้า ทะเลาะ วิวาท สุดท้าย เศร้าเสียใจ ผู้ชายและผู้หญิงเตรียมตัวหย่ า ต ามคำอธิบาย ในตัวบทกฎหมาย ว่าด้วยการสมรส บ้าน ผู้ชายได้ซื้อก่อนแต่งงาน ผู้หญิงไม่มีสิทธิ์ ผู้หญิงไม่ยอม บอ กว่า พวกเราทั้งสองช่วยกันผ่อนค่างวด ทนายถามว่า
เธอมีหลักฐานที่ร่วมกันผ่อนส่งค่างวดหรือไม่ ผู้หญิงตอบว่า ไม่มี ทุกเดือนจะหักจากบัญชีเงินเดือนของผู้ชายโดยตรง ผู้หญิงบอ กอีกว่า ลูกฉันเป็นคนคลอ ดเอง ฉันเลี้ยงดูจนเติบใหญ่มากับมือ ลูกต้องตกเป็นของฉัน ทนายพูดว่า ลูกจะตกเป็นของใคร เราจะดูว่า ใครมีความสามารถที่จะเอื้อประโยชน์ให้แก่เด็กมากที่สุด
เธอไม่มีงานทำ ไม่มีรายได้ ไม่มีบ้าน ย่อมไม่เป็นผลดีต่อ การเจริญเติบโตของเด็ก ทางศาลจะตัดสินให้ตกเป็นของผู้ชาย ย ามนี้ ผู้หญิงไม่มีบ้าน ไม่มีงาน ไม่มีเงิน ไม่มีลูก เธอสิ้นหวังแล้ว โลกของเธอล่มสล า ยไปแล้ว ส่วนผู้ชาย เริ่มต้นชีวิตใหม่ของของเขาผู้หญิง เธอยังกล้าที่จะนำเอาความสุขของทั้งชีวิต ฝากฝังไว้กับคนอื่นอีกหรือไม่
บนโลกใบนี้ ไม่มีใครให้คุณพึ่งพิงได้ตลอ ดชีวิต แม้แต่เงาของเธอเอง ก็จะห่างห า ยไปจากเธอ ในความมืด ใช่แล้วแรกเริ่ม ผู้ชายรักเธอมาก แต่ผู้หญิงโดยส่วน มากแล้ว มักจะละเลยสิ่งสำคัญที่สุดไป นั่นก็คือ คน ขอเพียงยังมีชีวิตอยู่ ล้วนที่จะแปรเปลี่ยนไป ได้ทุกเมื่อทุกเวลา
ผู้หญิงที่มีอาชีพ มีความอิสระของตนเอง จึงจะดำรงชีวิตได้ต ามแบบฉบับตัวตนที่แท้จริงของตนเอง จึงสามารถสร้างความมั่นคงในการใช้ชีวิตคู่ เพราะทุกๆคน ล้วนชื่นชอบชื่นชมสิ่งสวยๆงามๆ ใครจะยอมทนอยู่กับคนที่ไม่แต่งหน้าแต่งตัว ไม่พัฒนาตนเอง เกียจคร้าน ซังยังกะต า ย อีกทั้งเป็นผู้หญิงที่เสื่อมโทรมแล้ว ได้ทุกวัน
ผู้หญิงเอ๋ยดีกับตัวเอง ทะนุถนอมตัวเองให้มากหน่อยเถิด ต้องสูงส่งถึงจะล้ำค่า คิดอย ากจะเป็นผู้หญิงที่แกร่ง รูปลักษณ์ของผู้หญิงเอง เป็นตัวตัดสินกำหนดว่า สำเร็จหรือล้มเหลว
ที่มา verrysmilejung
อย่ าฝากชีวิตที่มีค่าทั้งหมดไว้กับใคร แม้จะรักกัน มากแค่ไหนก็ต าม
Reviewed by Dusita Srikhamwong
on
พฤษภาคม 27, 2563
Rating:

ไม่มีความคิดเห็น: